Tunuslular genel olarak sıcak kanlı insanlar. Kuzey Afrika’nın Akdenizli ve Arap ülkesi sentezleri itibariyle hem çok sıcakkanlı, hem duygusal ve yardımsever, ancak kimi zamanda agresif tavırlı olabiliyor, tıpkı Türkiye Türkleri gibi…
Tunuslu biri sizin Türk olduğunuzu öğrenirse size sıcak ilgi ve dostane bir yaklaşım göstermesi pek olasıdır. Ancak bazı durumlarda aşırı ısrarcı ve gereğinden fazla yardımsever olmaya çalışmaları sizleri bunaltabilir. Kimi durumlarda aşırı ısrarın ve yönlendirmeye çalışmanın sizi dolandırmaya çalışan kötü niyetli kişiler tarafından yapılabileceğini de unutmayın.
Ülkenin 98%’i Müslüman olan Tunus’ta Anadolu İslamiyetine yakın bir kültürel dini etkileşim vardır. Çoğu Tunuslu İslamı modern dünyaya ters düşmeden liberal ve laik yaşamaya çalışmaktadır. Lakin Cumhuriyetimizin en önemli faziletlerinden olan laiklik, Tunus’ta bizim kadar özümsenmemiştir. Bu yüzden birçok Arap ülkesine göre reformist ve seküler bir yaşam var olsa da gerçek manada hala hümanist ve tüm insan haklarını kapsayacak çoğulcu bir demokrasiden bahsetmek abes olur.
1956 yılında çıkarılan bir yasa ile Tunuslu kadınlar okuma ve çalışma hakkını elde ettiler. Hatta 18 yaş altı evliliğe karşı, çocuk gelinleri önlemek adına, yasalar mevcuttur. Yazılı olarak tüm haklar mevzuat esaslı yer alsa da maalesef uygulamada görünen çok farklı. UNICEF verilerine göre Tunus’ta her yıl 100.000 çocuk (özellikle çoğunluk kız) okuldan alınıyor. Hala ataerkil bir düşünce yapısına önem veren, kız çocuklarının evde ev işi yapması, çocuk bakması ve kocasına itaat etmesini savunan bağnaz düşünce Tunus’ta çok yaygın. Bir diğer açıdan da ailelerdeki yoksulluk öyle derin ki, kimi zaman çocuklarını istemese de okuldan almak zorunda kalıp, eve ek gelir getirmesi için çalışmaya zorlayan aileler var.
Ünlü aktivist Farah Mkaouar bu durum için şöyle diyor: ” Tunuslu kızlar ve kadınlar tanıdığım en çalışkan, ilham veren insanlar… Yine de toplumumuz onların içinde bulunduğu kötü duruma göz yumdu.”
her hakkı saklıdır. izinsiz kullanılamaz.
Sayfalar: 12